همهٔ بیماران مبتلا به واژینیسم ( مقاربت دردناک ) حداقل با چند مورد از موارد زیر مواجه شده اند. این موارد مختص یک کشور خاص نیست بلکه تمام بیماران در کشورهای مختلف از این موارد شکایت دارند.
۱. عدم تشخیص واژینیسم از روی نا آگاهی: اولین شکایت این هست که چرا پزشک واژینیسم رو در اونها تشخیص نداده. در یک رای گیری که در یکی از بزرگترین گروههای حامیان واژینیسموس در یاهو (yahoo support-groups for vaginismus) انجام شده، تنها ۲۸% از ۳۵۸ نفر شرکت کننده گفتند که از طریق پزشک متوجه مشکلشان (واژینیسم) شده اند. به نظر میرسد که اکثر زنان از طریق جستجو در اینترنت در مورد علائم بیماریشان به واژینیسم پی میبرند. تصور کنید میلیونها زنی که به اینترنت دسترسی ندارند، چطور مییتوانند بفهمند که فقط خودشون نیستند که این مشکل رو دارند.
به نظر میرسد که نا آگاهی قابل توجهی در مورد واژینیسم در بین پزشکان پیرتر و پزشکان مرد وجود دارد که احتمالاً به دلیل این حقیقت است که درمان واژینیسم هیچوقت در کتابهای دانشگاهی بیماریهای زنان آموزش داده نشده است.
۲. آزردن بیمار در حین معاینه: متأسفانه، هنوز تعداد زیادی از متخصصان متوجه درد بیمار واژینیسمی در حین معاینه نیستند و به جای اینکه سریعا معاینه را متوقف کرده و به شخص اطمینان دهند که درد بیشتری ایجاد نمیکنند، اصرار دارند که شخص باید آروم باشد یا تحمل کند.
این قابل قبول نیست که هر روزه تعداد زیادی از زنان به دلیل عدم آگاهی یا بیتفاوتی پزشکان آسیب ببینند. دردی که زن مبتلا به واژینیسم در حین معاینه تجربه میکند ، مشقّت بار و بسیار ناراحت کننده هست.
۳. توصیه هایی نظیر “فقط آروم باش، یا به تمرینت ادامه بده و لوبریکنت بیشتری استفاده کن”: متأسفانه، اینها توصیههای معمولی است که تعداد زیادی از متخصصان زنان به بیماران مبتلا به واژینیسم میکنند. تنها با عضو شدن در هر گروه یا وب سایتی که مربوط به واژینیسم باشد، میتوانید از چنین توصیه هایی بهره مند شوید. دادن چنین توصیه هایی به زنی که از واژینیسموس ( درد در هنگام نزدیکی ) رنج میبرد، به دلایل زیرمیتواند به شدت مضر و ناامید کننده باشد:
- درد واقعی ناشی از واژینیسموس و اسپاسم عضلات به صرف آرام بودن یا مست بودن از بین نمیرود.
- مشکل معمولا ناشی از اضطراب شدید، حمله وحشت زدگی یا ترس از ورود هر چیزی به واژن میباشد.
- همچنین احتمال ضربه روحی یا تجاوز در گذشته وجود دارد.
- ناآگاهی شریک جنسی و نداشتن مهارت و احساس درست در زمان نزدیکی نیز میتواند در به وجود آمدن مشکل موثر بوده باشد.
- در ضمن آرامش و شل نمودن عضلات چیزی نیست که صرفا با توصیه یک پزشک انجام شود، بلکه شخص بیمار نیاز به محیط مناسب و تکنیکهای کمکی برای یادگیری اینگونه مهارتها دارد.
۴. پیشنهاد عجولانه عمل جراحی، مسکن یا پماد بیحسی: بعضی از پزشک ها بسیار مشتاق هستند که چنین مشکلی را بدون توجه به علل اساسی و ریشه ای آن حل کنند. در بعضی موارد، تجویز دارو یا عمل جراحی میتواند مفید واقع شود. اما در موارد دیگر ، چنین تجویزهایی بدون شناسائی علل اصلی بیماری و بدون توجه به اینکه بهترین درمان نه فقط برای واژن بلکه برای شخص چیست، صورت میگیرد.
در چنین حالتی زنها احساس میکنند که به دنیای خودشان (و همان مشکلات قبلی) بازگردانده شده اند و پیشنهاداتی دریافت کرده اند که صرفا واژن آنها را باز میکند بدون اینکه کسی با آنها به عنوان یک انسان صحبت کرده باشد و مشکلاتش را جستجو کرده باشد.
۵. طرز برخورد، رفتار و کلمات ناراحت کننده: زنان مبتلا به واژینیسم، اغلب بعد از ترک مطب متخصص زنان با افکار مخرب و گاها تمایل به خودکشی مواجه هستند. متأسفانه این اتفاق کم رخ نمی دهد.
معاینه داخلی برای زن مبتلا به واژینیسم میتواند زمان بسیار حساسی باشد: او در موقعیت بسیار آسیب پذیری قرار دارد، اغلب از ورود هر چیزی به واژنش میترسد، ممکن است کنترلش را از دست بدهد، معمولاً شخص هنوز باکره است حتی اگر ازدواج کرده باشد، انتظار درد کشیدن دارد، نیمه برهنه و مضطرب است و احساس درد میکند.
اگر پزشک به اندازه کافی به موضوع اهمیت ندهد و شخص احساس امنیت و درک شدن نکند، این تجربه میتواند به یک تجربهٔ بسیار ناراحت کننده تبدیل شود.
۶. ابراز تاسف پزشک برای شریک جنسی زن مبتلا به واژینیسم: باید تاکید کرد که واژینیسم مشکل هر دو طرف هست، اما این زن است که بیشترین بار این مشکل را بر دوش میکشد.
ابراز تاسف برای شریک جنسی زن بیمار و طرف او را گرفتن مثل این است که به زن گفته شود، که همسر بدی است و مشکل واژینیسم وی زندگی همسرش را تخریب نموده و در نتیجه موضوع اصلی، از زن به شریک جنسی وی تغییر میکند.
زنها به اندازه کافی خود را برای براورده نکردن خواستههای جنسی همسرشان، سرزنش میکنند و خود را برای چیزی که انتخاب آنها نبوده و شانسی برای جلوگیری از آن نداشته اند، گناهکار میدانند.
حتی بعضی از متخصصین زنان به مرد میگویند که زیادی صبور بوده یا زیادی لطافت به خرج داده و به وی پیشنهاد میکنند که به جای این کارها، پشتکار بیشتری داشته باشد. چنین توصیه هایی باعث میشود مرد گمان کند که مشکل، ساخته ذهن همسرش است و چون پزشک نیز با او هم عقیده بوده، پس خود را متقاعد میکند که یک فشار اضافه به کسی آسیب نمیرساند…
منبع
